Studio Accantus zaprasza na koncert pt. "Afera Mayerling".

Pod tym intrygującym tytułem kryje się opowieść o ludzkich namiętnościach. Przeplatają się tam ze sobą miłość i nienawiść, radość i smutek, nadzieja i zwątpienie, a tym, co popycha bohaterów do działania jest z jednej strony chęć naprawy świata i miłość, a z drugiej polityczne i osobiste ambicje.

Na koncert przygotowany przez nas składa się 14 piosenek z nieodkrytego jeszcze przez polskich widzów austriackiego musicalu „Rudolf: Afera Mayerling” Franka Wildhorna. Każda z nich dostarczy widzom niezapomnianych doznań i przeżyć – wzruszy lub rozśmieszy do łez, wzbudzi strach albo sprowokuje do przemyśleń.

Czy wolno nam, wbrew swoim powinnościom i czasami zdrowemu rozsądkowi walczyć o swoje szczęście i ideały? Na to pytanie nasi widzowie będą musieli odpowiedzieć sobie sami. Odpowiedź nie jest oczywista. Serdecznie zapraszamy.

Muzyka: Frank Wildhorn, oryginalne teksty: Jack Murphy, Nan Knighton
Wykonawcy: Sylwia Banasik, Zuzanna Gierczycka, Kuba Jurzyk, Natalia Piotrowska, Sylwia Przetak, Michał Węgrzyński, Adrian Wiśniewski. Głosu udzielił Jacek Bończyk
Reżyseria i kierownictwo muzyczne: Bartłomiej Kozielski, współpraca reżyserska: Adrian Wiśniewski.
Polskie teksty piosenek i kierownictwo produkcji: Dorota Kozielska.
Scenariusz: Dorota Kozielska, Bartłomiej Kozielski, Adrian Wiśniewski.


Sylwia Banasik

Studiuje wokalistykę na kierunku jazz i muzyka estradowa w Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Absolwentka Państwowej Szkoły Muzycznej I Stopnia im. F. Chopina w Warszawie w klasie saksofonu. Laureatka programu telewizyjnego „Od przedszkola do Opola” (2004) oraz wielu konkursów wokalnych dla dzieci. W latach 2006-2011 występowała na deskach teatru Rampa, w musicalach Teatru Muzycznego Tintilo (pierwszo- i drugoplanowe role w spektaklach „Przygody Sary” (2006), „Obcy” (2008), „Świat Bastiana” (2009), „Zaczarowani” (2011). W 2011 roku zagrała w musicalu „C.A.S.T.I.N.G.” w reżyserii Maciejki Mazan. W 2012 roku zajęła I miejsce w Konkursie "Pamiętajmy o Osieckiej" w Sopocie oraz wyróżnienie na gali finałowej w Warszawie. Laureatka I miejsca w konkursie musicalowym ArtBem 2012. Obecnie występuje w spektaklu "Aladyn Jr" Teatru Muzycznego Roma w Warszawie.

Jacek Bończyk

Polski aktor, autor tekstów piosenek, scenarzysta i reżyser spektakli muzycznych. Wokalista i gitarzysta formacji rockowej Bończyk/Krzywański. Uczestnik festiwali i zdobywca wielu nagród, z których najważniejsze to Grand Prix na XXI Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu oraz Grand Prix na XVI Ogólnopolskim Festiwalu Piosenki Francuskiej w Lubinie. Ma na swoim koncie kilka recitali. Pisze teksty dla różnych wykonawców m.in. dla Katarzyny Groniec i Michała Bajora. Nagrał kilka płyt m.in. „Następny“, „Tango Kameleon“, „Depresjoniści“, „Raj“, „Ideologia snu“, „Dzieci Hioba“, „Mój Staszewski“. Od kilku lat spełnia się także w roli scenarzysty i reżysera koncertów i spektakli teatralnych. Jest twórcą cenionych spektakli poetyckich, m.in. „Wersety panteisty“, „O aniołach innym razem“, „1944 – Miasto - 2012“.

Zuzanna Gierczycka

Ukończyła Szkołę Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie na kierunku socjologia. Uczęszczała do Szkoły Piosenki p. Elżbiety Zapendowskiej i Andrzeja Głowackiego. W 2012 roku związała swe losy z grupą musicalową Tintilo z którą występuje na deskach teatru Rampa. Jest laureatką wielu festiwali m.in, Grand Prix Kolędowego Serca Mazowsza, 2 miejsce na festiwalu poezji Śpiewanej im. Piotra Skrzyneckiego, 3 miejsce na festiwalu musicalArt, którego koncert finałowy odbył się w Teatrze Muzycznym Roma w Warszawie. Od 2014 roku uczy się w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych II stopnia im. Fryderyka Chopina w Warszawie na wydziale Wokalno-Estradowym. Wielka miłośniczka kotów.

Kuba Jurzyk

Absolwent Państwowej Szkoły Muzycznej I st. im. T. Bairda w Grodzisku Mazowieckim w klasie saksofonu. Wykonując piosenkę "Przychodzi czas" z "Afery Mayerling" został laureatem II miejsca w konkursie musicalArt. Był m.in. odtwórcą roli Judasza w musicalu "Jesus Christ Superstar" wystawianym przez Śródmiejski Teatr Muzyczny. Ma na swoim koncie wiele występów ze znanymi artystami polskiej sceny muzycznej, jednak bardzo chętnie realizuje nowe pomysły młodych artystów. Aktualnie uczy się w Państwowej Szkole Muzycznej II st. im. F. Chopina w Warszawie na wydziale wokalno-estradowym oraz współpracuje z Filharmonią Narodową w Warszawie.

Natalia Piotrowska

Absolwentka wydziału wokalno-aktorskiego w Akademii Muzycznej w Gdańsku na specjalności musical (2013), studentka kryminologii na Uniwersytecie Warszawskim. Brała udział w wielu koncertach i spektaklach dramatyczno-muzycznych wystawianych w gdańskiej akademii muzycznej oraz na innych trójmiejskich scenach. Zagrała jedną z głównych ról kobiecych - Ruth Sherwood - w musicalu "Wonderful Town" L. Bernsteina wystawianym w Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w reż. K. Knurka. Jej rolą dyplomową była postać Sonii w musicalu "Godspell" S. Schwartza w reż. R. Gosławskiej. Wystąpiła również w ogólnopolskim festiwalu TOPTrendy w Sopocie w 2012 roku jako wsparcie w chórkach. Obecnie wciela się w postać Balladyny w spektaklu muzycznym "Balladyna '68" w reż. P. Kosewskiego w Teatrze na Plaży w Sopocie oraz Marii w spektaklu "Abba Club" w reż. R. Kudelskiego w warszawskim Tearze Palladium. Śpiewa, tańczy, recytuje i całkiem nieźle gotuje :)

Sylwia Przetak

Aktualnie uczy się w Zespóle Państwowych Szkół Muzycznych im. F. Chopina w Warszawie na Wydziale Piosenki. Studiowała muzykologię na UW. Od 17 roku życia pobierała lekcje w Szkole Musicalowej "Metro" przy Teatrze Buffo w Warszawie. Laureatka wielu Festiwali Muzycznych. Uczestniczka programów muzycznych TVP2 "Bitwa na głosy", "Tak to leciało". Wokalistka Studia Accantus, chórzystka w programie muzycznym Polsatu „Twoja Twarz Brzmi Znajomo”. Zagrała również jedną z głównych ról na deskach Teatru Muzycznego Rampa, w spektaklu "W Cieniu", przygotowanym przez Teatr Muzyczny Tintilo. Miała również okazję wystąpić jako solistka z Orkiestrą „Kukla Band” na wyborze Miss Polski 2014. Wydała dwa single, z czego jeden „Powiedz, czy tylko ja wierzyłam” promowany przez stacje radiowe, m.in. Radio Eska.

Adrian Wiśniewski

Aktor i wokalista, absolwent Wydziału Aktorskiego PWST w Krakowie. Oprócz Studia Accantus, współpracuje z Teatrem Narodowym i Teatrem Rampa w Warszawie, wcześniej z Teatrem Nowym w Poznaniu, Gliwickim Teatrem Muzycznym, Teatrem Muzycznym "Capitol" we Wrocławiu oraz Krakowską Operą Kameralną. Jako instruktor pracuje w Bemowskim Centrum Kultury, Teatrze Muzycznym "Tintilo" oraz na Obozach Artystycznych. Na swoim koncie ma epizody w serialach, m.in. „M jak Miłość”, „Klan”. Zagrał w dwóch przedstawieniach dyplomowych w reż. Wojciecha Kościelniaka: rolę Demetriusza w Śnie Nocy Letniej. Trans – Operze oraz Józefa K. w Procesie – spektaklu muzycznym. W pracy nad Procesem pełnił też funkcję asystenta reżysera. W PWST asystował również Prof. Januszowi Szydłowskiemu i Prof. Andrzejowi Zubkowi, wykładowcom przedmiotu „piosenka aktorska”. Brał udział w kilku dużych koncertach, m.in. w zorganizowanym przez Instytut Jazzu Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach koncercie Negro Spirituals & Gospels w siedzibie NOSPR w Katowicach. Zadebiutował na deskach Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu, gdzie zagrał Hipolita w Idiocie w reż. W. Kościelniaka.

Michał Węgrzyński

Niedoszły inżynier z krakowskiego AGH, niespełniony rosjoznawca z UJK w Kielcach. Absolwent Lartu w Krakowie i PWST we Wrocławiu – w skrócie: niedouczony magister sztuki z rocznika 2007. Nic bliżej swego jestestwa niż scena nie znalazł. Debiutował w musicalu „OPherafolia” zespołu Pogodno na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej w 2006 roku. Współpracuje z Teatrem Żeromskiego w Kielcach, Teatrem Tintilo w Warszawie, Teatrem Odwróconym w Krakowie i Narodowym Teatrem Edukacji we Wrocławiu. Zdarza się, że jego kreacje sceniczne budzą śmiech. Bywa nawet, że jest to pozytywna rzecz. Śpiewa z lepszymi od siebie i bardzo się dziwi, że nadal mu na to pozwalają. Kocha konie (choć się ich boi), szermierkę (choć mocno obrywa) i jeszcze Kogoś (ale to już historia z innej bajki).

Dorota Kozielska

Autorka tłumaczeń i polskich tekstów piosenek. Jako kierownik produkcji i pracy artystycznej brała udział w produkcji musicali Teatru Muzycznego Tintilo wystawianych w Teatrze Rampa. Ukończyła studia podyplomowe “wiedza o teatrze” na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Zwyciężczyni konkursu na tekst do pieśni kompozytora Sławomira Olszamowskiego. Chociaż swój talent odkryła przypadkiem, podczas wędrówki pośród rymów, akcentów i rytmów nie idzie na żadne kompromisy. Z wykształcenia pedagog i nauczyciel. Prezes Fundacji “Otwórz się”, promującej działania kulturalne.

Bartek Kozielski

W 2009 roku otworzył własne studio domowe, które od tamtego czasu rozrosło się i otrzymało miano "Studia Accantus". Kilka lat później na kanale YouTube Studia liczba dziennych wyświetleń przekroczyła 50 tysięcy. W Studiu jest jednocześnie realizatorem dźwięku i wideo, reżyserem i kierownikiem muzycznym. Wychował się w Teatrze Muzycznym Tintilo, gdzie wziął udział w 6 przedstawieniach jako aktor, wokalista i tancerz, w ostatnim projekcie także jako realizator dźwięku. Wspólnie z Marcinem Kuczewskim wyprodukował 18 kolęd dla Stowarzyszenia Wikimedia, które znajdują się obecnie na stronach polskiej Wikipedii.


Bohaterowie musicalu „Rudolf: Afera Mayerling” to prawdziwi ludzie, którzy zapisali się na długo w historii nie tylko Austrii i Węgier, ale w całej Europie. Cesarz Franciszek Józef I (1830 – 1916) – cesarz Austrii, król Węgier i Czech wstąpił na tron mając zaledwie 18 lat i był najdłużej panującym monarchą nowoczesnej Europy. Na początku swojego panowania stłumił wstrząsające Austrią rewolucje i skierował ją po Wiośnie Ludów z powrotem na tory absolutyzmu. Był konserwatystą, ale Austriacy go bardzo kochali, podarował im ponad pół wieku pokoju. Był bardzo przychylny Polakom. Ciekawostką może być to, że jednym z ostatnich dokumentów, jakie podpisał, był akt 5 listopada, powołujący samodzielne państwo polskie pod patronatem Niemiec i Austro-Węgier. Życie prywatne Franciszka Józefa było usiane tragediami rodzinnymi. Brat Franciszka Józefa, Maksymilian, ogłoszony w 1864 roku cesarzem Meksyku, panował w kraju rozrywanym wojną domową i trzy lata później został rozstrzelany przez pluton egzekucyjny. Żona, cesarzowa Elżbieta, zginęła w roku 1898 w Genewie zasztyletowana przez włoskiego anarchistę. Gwałtowna śmierć spotkała też dwóch następców cesarza - jego jedyny syn Rudolf został znaleziony martwy wraz ze swoją kochanką w zameczku myśliwskim Mayerling, a zamach na bratanka, arcyksięcia Franciszka Ferdynanda, w Sarajewie doprowadził do wybuchu wojny światowej.

Rudolf Habsburg - Lotaryński (1858 - 1889) – był synem i następcą cesarza Austrii Franciszka Józefa i cesarzowej Elżbiety i Arcyksięciem austriackim.

W odróżnieniu od swego głęboko konserwatywnego ojca, Rudolf był zagorzałym zwolennikiem liberalizmu. Arcyksiążę chętnie przebywał w towarzystwie liberalnych dziennikarzy wiedeńskich. Marzył o wielkiej Austrii w polityce europejskiej. Zakładał zawarcie sojuszu Austrii z Francją, Rosją i Anglią i był przeciwnikiem sojuszu z Niemcami, co w przypadku, gdyby został cesarzem, mogłoby mieć duży wpływ na losy Europy w XX wieku. Na łamach liberalnego dziennika pisał, że musi nastąpić przewrót socjalny, po którym nastanie nowa Europa. W miarę upływu lat poglądy Rudolfa na politykę krystalizowały się w kierunku liberalnym i laickim. Jego liczne kontakty wśród środowisk i kręgów liberalnych wywoływały niezadowolenie na dworze.

Rudolf o wiele mocniej był związany z matką, po której odziedziczył wiele cech - temperament i talenty, fantazję, żywiołowość charakteru, wrażliwość, dowcip oraz dar szybkiego pojmowania. Mieli razem z cesarzową zbliżone poglądy na politykę. Tak samo źle oceniali rządy premiera Taaffego i jego polityki.

W 1881 roku Arcyksiążę ożenił się z belgijską księżniczką Stefanią Klotyldą, córką Leopolda II Koburga. Wesele odbyło się z wielką pompą i splendorem godnym przyszłego cesarza. Rudolf wydawał się być zakochany w swej młodziutkiej żonie, jednak po narodzinach ich jedynego dziecka, arcyksiężniczki Elżbiety Marii książęca para bezpowrotnie oddaliła się od siebie (co było też spowodowane licznymi chorobami wenerycznymi Rudolfa, których nabawił się z powodu swej chronicznej niewierności).

Rudolf cierpiał na neurastenię i może dlatego pociechy szukał w alkoholu, morfinie i kobiecym towarzystwie. Zmieniał kobiety jak rękawiczki, niekonsekwentny i nieobliczalny wciąż zaczynał i kończył nowe romanse, niezdolny przekształcić odczuwane zauroczenie w miłość. „Nie spotkałem jeszcze kobiety, która by mi się oparła” – przechwalał się, bezradny wobec własnej obojętności.

W 1887 zakupił zameczek myśliwski w Mayerling. Jesienią następnego roku 30-letni następca tronu spotkał 17-letnią baronównę Marię Vetserę. Od samego początku tej znajomości Maria otaczała Rudolfa boską niemalże czcią i była gotowa zrobić dla niego wszystko. Nie był to z pewnością dla Rudolfa największy romans jego życia, ale darzył Marię uczuciem i był poruszony jej bezgraniczną, fanatyczną wręcz miłością do niego.

Według oficjalnych komunikatów śmierć Rudolfa w Mayerling była skutkiem zamachu samobójczego. Obecność i śmierć Vetsery w Mayerling przemilczano. Arcyksiążę został oficjalnie uznany za "psychicznie niestabilnego", by jako samobójca mógł być pochowany z wszelkimi honorami. Pogrzeb odbył się w Wiedniu, a ciało Rudolfa złożono w cesarskiej krypcie kościoła Kapucynów. Zwłoki Marii zostały potajemnie wywiezione z Mayerling i złożone na cmentarzu w Heiligenkreuz.

Do dziś dnia nikt nie wie, co stało się owej fatalnej dla kochanków nocy 29/30 stycznia 1889 roku. Pewne jest jedno - władze austriackie utajniły wszystko, co ma związek z tym wydarzeniem. Zebrano i spalono wszelkie dokumenty śledcze, sądowe i policyjne. Spalono całą korespondencję Rudolfa i Marii. Czapa ścisłej tajemnicy stanu nakryła dokładnie wszystko, co mogło dać możliwość przeniknięcia tej zagadki i do dziś okoliczności śmierci tych dwojga kochanków nie zostały wyjaśnione.

W razie pytań prosimy o kontakt pod adresem e-mail: kontakt@accantus.info